เป็นวันแรกของเดือนที่ได้กลับมาเขียนไดร์ อีกครั้ง  จากที่หายเงียบไป

ไม่อยากจะคิดเลยว่าชีวิตเราสับสนวุ่นวายได้มากมายเช่นนี้

หลังจากที่ตัดสินใจไปสงบจิตใจ หนีความวุ่นวาย ไปอยู่กับตัวเอง

ไปนั่งวิปัสนา  ระยะเวลา สิบวันที่ไปนั่งวิปัสนา เหมือนการตัดขาดโลกภายนอกทั้งหมด

เหมือนการใช้ชีวิตคนเดี่ยวตลอกดเวลา  เหมือนการเปลียนแปลงตัวเองครั้งยิ่งใหญ่

ได้เรียนรู้หลายอยางมากมาย อยางแรกคือความอดทน  เวลา สิบวันที่ไม่ได้พูดกับใครเลย

ต้องทานอาหารมังสวิรัต ตื่นตั่งแต่ตีสี่  ไม่ได้คุยโทรศัพท์ ไม่ได้ใช้อินเตอร์เน็ต 

ใช้ชีวิตกะการนั่งกรรมฐานตั่งแต่ ตีสี่ครึ่ง

ทานอาหารเป็นเวลา  กว่าจะได้นอนพักก็สี่ทุ่ม  หนึ่งถึงสามวันแรกปวกขา ปวดหลังสุด ๆ 

วันที่เก้าปวดหลังแทบทนไม่ไหว อากาศก็ร้อนมาก แต่ก็อดทนผ่านมาได้ 

ถ้าถามว่าได้อะไรจากการนั่งวิปัสนาครั้งนี้บ้าง  ฉันคงบอกความรู้สึกทุก ๆ อย่างออกมาไม่ได้

แต่ที่รู้สึกได้ชัดเจน คือ ความอดทน   รู้จักตัวเองมากขึ้นมาก  สภาพจิตใจความรู้สึกดีขึ้นมาก

ใจเย็นลงไม่ฉุนเชียวหงุดหงิด  คือมีสติตลอดเวลา  มองอะไรในทางที่ดีขึ้น  มีเพื่อนใหม่น่ารักมากมาย

ชีวิตเป็นของเราไม่มีใครมากำหนดหรือเลือกให้เราเดินได้นอกจากตัวเราเอง 

ที่ผ่านมาเราไม่สามารถแก้ไขสิ่งที่ผิดผลาดทุกๆอย่างได้

แต่วันนี้เราสามารถเลือกทำในสิ่งที่ดีและทำให้ดีที่สุด 

อย่างน้อยสิ่งที่เราทำในวันนี้เราได้ไตร่ตรองรอบคอบแล้ว

ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีเราจะไม่เสียใจ เพราะเราไดคิดีแล้ว

ในแต่ละก้าวต่อไป  หวังว่างเป็นการก้าวเดินที่ดีที่สุด เพื่อความสุขของเราเอง

---   ---

 ขอบคุณเวลาที่ผ่านมา

--   -----